De Amicitia

Mié 24·1·2007 · 3:41 7

(...) qui potest esse vita 'vitalis', ut ait Ennius, quae non in amici mutua benevolentia conquiescit? Quid dulcius quam habere quicum omnia audeas sic loqui ut tecum? Qui esset tantus fructus in prosperis rebus, nisi haberes, qui illis aeque ac tu ipse gauderet? Adversas vero ferre difficile esset sine eo qui illas gravius etiam quam tu ferret." (M. Tulli Ciceronis. "Laelius De Amicitia", frag.)

Seguramente no daría crédito a mis ojos si hace 15 años (cuánto tiempo ya) me imaginase a mí mismo en el futuro echando mano de textos latinos tan bellos como éste de Cicerón, dedicado a la amistad. Os pongo la traducción en los comentarios. Podéis disfrutar de más joyas como ésta pulsando aquí. Y muy a propósito de este tema de la amistad, os recomiendo esta bonita presentación que me ha enviado Olimpia (una vez más, gracias por estas maravillas en formato Power Point que me envías de vez en cuanto). 😉

No te pierdas las novedades y contenidos que te interesan. Únete gratis a Contando Estrelas en Telegram:

Comentarios:

  1. Aquí va la traducción:

    (…) ¿qué vida merece vivirse, como dice Enio, si no descansa la mutua benevolencia de la amistad? ¿qué cosa mas dulce que tener con quién hablar de todo tan libremente como consigo mismo? ¿sería tan grande el placer de la prosperidad si no tuviéramos quien se alegrara tanto de ella como nosotros? Y asimismo, sería difícil soportar la desgracia sin uno que la sintiera incluso más que los que la experimentan.»

  2. ¿Cuántas veces miras el reloj cuando ves una película en el cine? http://josestereo.blogspot.com/2007/01/cinestereo.html

    Original, no hay duda xD

  3. Yo tengo la suerte de evitar esa tentación ya que no llevo reloj de pulsera, y el móvil lo apago para no estar pendiente de él. Así que no tengo forma de saber la hora, y así el tiempo se pasa sin darme cuenta. 8)

    Eso sí, yo podría calcular lo que me gusta una peli por la de veces que me limpio las gafas mientras la veo… 😆

  4. esa si que es buena 😀

  5. Olimpia

    La presentación me conmovió. Espero que vosotros también la disfrutéis.
    Un abrazo.
    Olimpia

  6. Albaroxa

    Los contadores de estrellas
    ___________________________

    Yo estoy cansado.
    Miro
    esta ciudad
    -una ciudad cualquiera-
    donde ha veinte años vivo.
    Todo está igual.
    Un niño
    inútilmente cuenta las estrellas
    en el balcón vecino.
    Yo me pongo también…
    Pero él va más deprisa: no consigo
    alcanzarle:
    Una, dos, tres, cuatro,
    cinco…
    No consigo
    alcanzarle: Una, dos…
    tres…
    cuatro…
    cinco…

    (Dámaso Alonso. Poemas puros. Poemillas de la ciudad)

  7. Mil gracias por este poema, Albaroxa. Me gusta mucho la poesía de Dámaso Alonso, pero no conocía esta pieza. En fin, me ha emocionado leer un poema así. 🙂

    Espero seguir leyéndote por acá. 😉

Opina sobre esta entrada:

Debes iniciar sesión para comentar. Pulsa aquí para iniciar sesión. Si aún no te has registrado, puedes crear una cuenta de usuario aquí.