Por \u00c1lvaro J. D\u00edaz-Mella<\/big><\/p>\n
Raquel, a mi\u00f1a sogra, ten 82 anos. Cando falamos de listas de espera, penso nela.<\/strong> Non nunha media estat\u00edstica, sen\u00f3n no que significa agardar atenci\u00f3n a esa idade. A espera pode comezar no centro de sa\u00fade e continuar despois no hospital: unha consulta, unha proba e, se fai falta, unha intervenci\u00f3n.<\/p>\n Detr\u00e1s de cada cita pendente hai unha persoa que necesita saber que lle ocorre e que p\u00f3dese facer.<\/strong> A sanidade \u00e9 o servizo p\u00fablico \u00f3 que acudimos cando o corpo deixa de responder como esperamos. Nese momento, unha explicaci\u00f3n administrativa non substit\u00fae unha resposta a tempo. Quen est\u00e1 preocupado pola s\u00faa sa\u00fade necesita informaci\u00f3n e unha data, non un horizonte que se afaste cada vez que intenta alcanzalo.<\/p>\n Os datos difundidos por Sanidade mostran que, \u00f3 peche do primeiro semestre de 2026, a demora media cir\u00farxica na lista de espera estrutural de Galicia situouse en 89,5 d\u00edas<\/strong>, fronte \u00f3s 69,3 de xu\u00f1o de 2025. Os pacientes rexistrados nesa lista pasaron de 49.223 a 57.680, un aumento do 17,2 por cento. \u00c9 un empeoramento que obriga a responder.<\/strong> A Xunta atrib\u00faeo \u00e1s folgas m\u00e9dicas contra a reforma do Estatuto Marco. O seu impacto debe terse en conta. Pero a demora cir\u00farxica xa aumentara \u00f3 peche de 2025 e segu\u00eda por encima da rexistrada antes da pandemia. Tam\u00e9n houbo folgas aquel ano. A cuesti\u00f3n \u00e9 determinar que parte da deterioraci\u00f3n responde o conflito e que outros factores impiden recuperar mellores tempos.<\/p>\n Gobernar consiste tam\u00e9n en anticipar dificultades, limitar os seus efectos e recuperar o terreo perdido.<\/strong> Sanidade anunciou reorganizaci\u00f3n de axendas, reprogramaci\u00f3n de citas e reforzos para atender a actividade aprazada. O plan de reforma da Atenci\u00f3n Primaria ata 2030 debe someterse \u00f3 mesmo criterio: comprobar que asistencia consegue prestar. Unha praza anunciada non equivale a\u00ednda a un profesional dispo\u00f1ible na consulta.<\/p>\n O Goberno galego poder\u00e1 responder que, na sanidade p\u00fablica, en Galicia esp\u00e9rase menos que noutras rexi\u00f3ns espa\u00f1olas. A\u00ednda que sexa as\u00ed en determinados indicadores, menos malo non \u00e9 bo.<\/strong> Compararse serve para co\u00f1ecer a situaci\u00f3n, pero non para converter unha demora en aceptable. A referencia debe ser a necesidade do enfermo e o tempo clinicamente razoable para atendela. Unha media tampouco conta toda a historia. Non di canto leva esperando cada paciente nin que significa esa demora no seu caso.<\/strong> Por iso debemos co\u00f1ecer as diferenzas entre \u00e1reas e especialidades, o n\u00famero de persoas pendentes e cantas carecen a\u00ednda dunha data asignada. Publicar un dato xeral \u00e9 un comezo; mostrar o que hai detr\u00e1s permite xulgar se as medidas funcionan.<\/p>\n A sanidade p\u00fablica \u00e9 gratu\u00edta no momento de usala, pero sost\u00e9mola entre todos cos nosos impostos.<\/strong> Ese esforzo d\u00e1nos dereito a reclamar que os recursos se administren ben. O acceso sen pago directo non rebaixa a esixencia sobre os tempos, a organizaci\u00f3n ou a calidade do servizo. Defender o p\u00fablico tam\u00e9n significa cuestionar unha xesti\u00f3n que non alcanza os resultados necesarios.<\/p>\n E aqu\u00ed importa lembrar quen tivo tempo para actuar.<\/strong> Desde que Gerardo Fern\u00e1ndez Albor chegou \u00e1 presidencia da Xunta en xaneiro de 1982, AP e PP ocuparon esa presidencia durante aproximadamente o 86 por cento do tempo. Esa permanencia non explica por si soa cada problema, pero impide presentarse como un recentemente chegado ante as carencias do sistema. O Ministerio ten as s\u00faas responsabilidades; as folgas afectan \u00e1 actividade, e a demograf\u00eda e a dispo\u00f1ibilidade de profesionais condicionan a asistencia. Todo iso debe formar parte da an\u00e1lise. Ningunha dificultade, con todo, pode converterse nunha escusa permanente.<\/strong> A cada administraci\u00f3n corresp\u00f3ndelle actuar desde as s\u00faas competencias e dar conta do que consegue.<\/p>\n Por iso as preguntas \u00f3 conselleiro de Sanidade son sinxelas. \u00bfQue reduci\u00f3n das demoras comprom\u00e9tese a conseguir e en que prazo? \u00bfComo saberemos se os reforzos anunciados est\u00e1n realmente dispo\u00f1ibles?<\/strong> \u00bfComo se informa a quen segue sen data? As respostas deben permitir comprobar os avances sen ter que descifrar un informe nin confiar unicamente nunha declaraci\u00f3n.<\/p>\n Tam\u00e9n hai que coidar a quen presta a asistencia.<\/strong> M\u00e9dicos, enfermeiras, t\u00e9cnicos e persoal administrativo necesitan unha organizaci\u00f3n que lles permita traballar ben. A cr\u00edtica \u00f3 Sergas non debe confundirse cun reproche indiscriminado \u00f3s seus profesionais: pedir que o sistema mellore \u00e9 reclamar que o seu traballo te\u00f1a respaldo e que os recursos cheguen onde fan falta.<\/p>\n Raquel non pide pasar diante de ningu\u00e9n. Pide que a espera te\u00f1a un l\u00edmite adecuado \u00e1 s\u00faa necesidade<\/strong>, que algu\u00e9n responda e que a cita chegue antes de que a s\u00faa preocupaci\u00f3n se converta nun problema maior. \u00c9 o m\u00ednimo que cabe reclamar a unha Administraci\u00f3n que xestiona a nosa sa\u00fade e o noso di\u00f1eiro. O fracaso alleo nunca deber\u00eda ser a medida do noso \u00e9xito. Galicia merece unha sanidade que reco\u00f1eza as s\u00faas dificultades sen resignarse a elas e demostre as s\u00faas melloras na vida dos pacientes. A boa xesti\u00f3n non se proclama: dem\u00f3strase.<\/strong><\/p>\n \u00c1lvaro J. D\u00edaz-Mella<\/strong> Fontes:<\/big><\/p>\n ---<\/p>\n
\n
\nVigo, outubro de 2026<\/p>\n\n