Pomnik upamiętniający bohaterów Powstania Warszawskiego 1944 r.

Jeden z najbardziej bohaterskich i godnych podziwu epizodów II wojny światowej rozpoczął się 1 sierpnia 1944 roku w stolicy Polski.

Chrystusa Króla w Świebodzinie, ogromny pomnik Jezusa w zachodniej Polsce
Wizyta w ukrytych tunelach i komorach słynnej Kopalni Soli w Wieliczce w Polsce

Tego dnia Warszawa stała się świadkiem początku największego zbrojnego powstania tej wojny. Przez dwa miesiące polscy powstańcy z Armii Krajowej (AK, Armia Krajowa, lojalna wobec polskiego rządu na uchodźstwie i największa organizacja ruchu oporu w kraju okupowanym przez Niemcy podczas II wojny światowej) walczyli z armią niemiecką, dysponując niewielkimi środkami, korzystając z kanałów, aby przemieszczać się między różnymi obszarami kontrolowanymi przez ruch oporu i czekając na próżno, aż Sowieci przekroczą Wisłę.

Stalin postanowił nic nie robić i pozwolić Niemcom zdławić polski opór, pozbywając się w ten sposób ruchu, który mógłby stanowić zagrożenie dla komunistycznej dyktatury, którą zamierzał ustanowić w Polsce. Po dwóch miesiącach bohaterskiego oporu, bez amunicji, bez jedzenia i już wyczerpani, powstańcy skapitulowali 2 października, po tym jak Niemcy zobowiązali się do przestrzegania Konwencji Genewskiej, biorąc ich jako jeńców wojennych.

31 lipca 1984 roku, dzień przed 40. rocznicą wybuchu Powstania Warszawskiego, na placu Krasińskich położono kamień węgielny pod duży pomnik, gdzie 6 sierpnia 1944 roku polscy powstańcy zorganizowali jedyną paradę zbrojnego powstania. Plac ten znajdował się wówczas na linii frontu, aż do zdobycia go przez Niemców 2 września.

Pomnik zaprojektował rzeźbiarz Wincenty Kućma, autor również pomnika obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku, pomnika poległych w obronie ojczyzny w Częstochowie oraz pomnika Jana Pawła II w Sochaczewie. Pomnik odsłonięto 1 sierpnia 1989 roku, w roku upadku komunizmu w Polsce.

Pomnik przedstawia grupę powstańców AK, niektórzy z nich są bardzo młodzi i noszą niemieckie hełmy (wielu polskich bojowników ruchu oporu używało podczas powstania materiałów zdobytych na wrogu), wyglądając tak, jakby wychodzili ze zrujnowanego budynku.

W innym miejscu pomnika widzimy żołnierza wyłaniającego się z włazu, wraz z dwoma innymi żołnierzami i księdzem. Ta część pomnika przedstawia prawdziwą scenę, która rozegrała się na tym samym placu, ponieważ na skrzyżowaniu z ulicą Długą znajdowała się pokrywa włazu, przez którą ewakuowano tysiące ludzi przed kapitulacją 2 października.

Ten pomnik był świadkiem historycznych wydarzeń. W tym miejscu prezydent Niemiec, Roman Herzog, jako pierwszy niemiecki przywódca państwa przeprosił Polskę za zbrodnie III Rzeszy na narodzie polskim podczas uroczystej ceremonii upamiętniającej 50. rocznicę Powstania Warszawskiego: "My, Niemcy, jesteśmy przepełnieni wstydem, że imię naszego kraju i naszego narodu będzie na zawsze związane z bólem i cierpieniem zadanym milionom Polaków. Opłakujemy stratę tych, którzy zginęli w Powstaniu Warszawskim, i wszystkich tych, którzy stracili życie w II wojnie światowej" – powiedział Herzog w swoim przemówieniu tego dnia.

Dziś ten pomnik jest jednym z najważniejszych i najbardziej znanych w Warszawie. Co roku 1 sierpnia Wojsko Polskie i mieszkańcy Warszawy upamiętniają bohaterów, którzy chwycili za broń przeciwko nazistowskim Niemcom, w jednym z najodważniejszych i najbardziej godnych podziwu rozdziałów i tak już bohaterskiej historii polskiego oporu w tej krwawej wojnie. Możesz zobaczyć ten pomnik bardziej szczegółowo w filmie opublikowanym przez Walking Warsaw trzy lata temu:

---

Główne zdjęcie: Kyle Taylor.