Ruchy przestępcze: komunizm i nazizm zasługują na takie samo odrzucenie

Do dziś jednym z paradoksów społeczeństw demokratycznych pozostaje odmienne traktowanie niektórych ruchów totalitarnych.

Błąd polegający na traktowaniu wszystkich zwycięzców II wojny światowej na równi
Rosja uzasadnia sowiecką inwazję na Polskę w 1939 r. ukrywaniem paktu między Hitlerem a Stalinem

Pod koniec II wojny światowej świat z przerażeniem odkrył zbrodnie popełnione przez dyktaturę Adolfa Hitlera, zwłaszcza Holokaust, ludobójstwo polegające na zaplanowanej eksterminacji milionów ludzi, z sześcioma milionami Żydów jako głównymi ofiarami. Narodowy socjalizm pokazał, jak głęboko może posunąć się ideologia totalitarna – ideologie odrzucające wolność i demokrację. Są to ideologie, które odrzucają wolność i demokrację, domagają się absolutnej władzy dla państwa i dehumanizują całe grupy ludzi ze względu na ich rasę, narodowość, religię lub klasę społeczną, tworząc środowisko sprzyjające masowym mordom.

Choć ruchy nazistowskie wciąż istnieją, na szczęście są one jedynie marginalne. Narodowy socjalizm stał się przystanią dla dewiantów moralnych, dla ludzi pozbawionych choćby odrobiny empatii i zdolnych do posunięcia swojej nienawiści do skrajności, na które nie ma miejsca w demokratycznym społeczeństwie. Ponieważ żadne społeczeństwo, które naprawdę wierzy w wolność, nie może być obojętne ani bezstronne wobec ruchów przestępczych, co jest najlepszym sposobem na opisanie tych, których idee polityczne opowiadają się za przekształceniem całych krajów w więzienia, w których każdego można uwięzić, torturować i zamordować tylko za obronę wolności i demokracji.

Odrzucenie nazizmu jest oznaką dobrego zdrowia moralnego. Niezrozumiałe jest, dlaczego komunizm nadal cieszy się tak dużą tolerancją w wielu demokratycznych krajach. Komunizm nie jest ideologią demokratyczną, jak twierdzą niektórzy. To ruch totalitarny, który pozostawił po sobie ślad w postaci ponad 100 milionów zwłok i wciąż utrzymuje piątą część ludzkości pod władzą dyktatur, takich jak Chiny kontynentalne, Korea Północna, Kuba, Wenezuela, Nikaragua, Erytrea, Laos i Wietnam.

Komunizm, podobnie jak nazizm, jest ruchem zbrodniczym. Udowodnił to już po dojściu do władzy. Pamiętajmy, że w ciągu zaledwie sześciu lat dyktatura Lenina zamordowała ponad milion osób, stosując wręcz szalony mechanizm represji i tortur. Mimo to w krajach demokratycznych wciąż można zobaczyć portrety, a nawet posągi Lenina, co świadczy o amnezji wielu osób wobec straszliwych zbrodni popełnionych przez tego krwiożerczego dyktatora i ruch komunistyczny, do którego należał. Jeśli logiczne byłoby, że w demokratycznym kraju wybuchłoby oburzenie, gdyby postawiono pomnik Hitlera lub gdyby publicznie wystawiono portrety masowego mordercy, który dokonał Holokaustu, dlaczego masowi mordercy komunistyczni nie wywołują takiego samego oburzenia?

Musimy położyć kres temu paradoksowi. Ofiary zbrodni nazistowskich i komunistycznych zasługują na taki sam szacunek. Bycie ofiarą zbrodni popełnionych w oparciu o ideologię totalitarną nie powinno być rozpatrywane wyłącznie w kategoriach ideologii przestępców. To, że jeden morderca uważa, że ​​ma lepsze pomysły niż inny, nie jest powodem, aby jego ofiary były traktowane nierówno, a tworzenie uprzedzeń w tej kwestii jest niestosowne dla demokratów.

Oczywiście duża część tych uprzedzeń i preferencyjnego traktowania komunizmu pochodzi od lewicy politycznej i jej mediów, o czym mieliśmy okazję przekonać się pięć lat temu, kiedy lewica i skrajna lewica połączyły swoje głosy w Hiszpanii, aby zagłosować przeciwko europejskiej rezolucji potępiającej zbrodnie nazizmu i komunizmu, tylko dlatego, że komunizm znajduje się w tym samym ideologicznym sąsiedztwie (Hiszpania jest jedynym krajem europejskim, w którym w rządzie zasiadają komuniści, utworzeni przez koalicję z socjalistami). Groteskowe jest to, że są to ci sami ludzie, którzy szczycą się „pamięcią historyczną”, jednocześnie narzucając całkowitą amnezję ofiarom komunizmu, pomimo wszystkiego, co dziś wiemy o okrucieństwach popełnionych przez tych totalitarystów.