Środki podjęte przez Polskę w odpowiedzi na inwazję migrantów, taką jak ta w Ceucie

Inwazja migrantów, która dotknęła Ceutę 30 lipca 2026 r. i której skutki są nadal odczuwalne, nie jest odosobnionym przypadkiem w Unii Europejskiej.

Pozostałe „błędy strategiczne”, których Ursula von der Leyen jeszcze nie przyznała
Pytania polskiego prezydenta do tych którzy żądają aby Ukraina ustąpiła Rosji

W 2021 roku, na kilka miesięcy przed rozpoczęciem zakrojonej na szeroką skalę inwazji Rosji na Ukrainę, Białoruś, sojusznik Rosji, rozpoczęła inwazję migrantów na Polskę, a na mniejszą skalę na Litwę i Łotwę. Celem była destabilizacja trzech państw NATO w ramach przygotowań do inwazji na Ukrainę, a zastosowana metoda polegała na przetransportowaniu dziesiątek tysięcy migrantów z Bliskiego Wschodu na Białoruś i skierowaniu ich w stronę granicy z Polską.

Reakcja Polski na tę inwazję migracyjną znacznie różniła się od tej przyjętej przez rząd Pedro Sáncheza, który po tygodniowym urlopie po powierzchownym rozwiązaniu problemu opublikował dziś królewski dekret nakazujący tysiącom imigrantów schronienie się w Ceucie na miesiące, konsolidując inwazję zamiast wydalać najeźdźców. Od samego początku inwazji migracyjnej, mającej swoje źródło na Białorusi i ewidentnie zorganizowanej przez Kreml, konserwatywny polski rząd Mateusza Morawieckiego podjął środki mające na celu powstrzymanie i zniechęcenie do niej:

• Umocniono granicę Polski z Białorusią, budując duże ogrodzenie z drutem kolczastym, kamery wideo i czujniki mające na celu wykrywanie prób nielegalnego przekroczenia granicy.
• Wojsko Polskie zostało rozmieszczone w celu wsparcia Straży Granicznej; są to żołnierze wyposażeni w broń palną, ponieważ wiele ataków na granicę miało charakter brutalny. W tym rozmieszczeniu wojsk uczestniczyli żołnierze z czterech dywizji Wojsk Lądowych, rezerwiści Wojsk Obrony Terytorialnej (WOT) oraz członkowie Żandarmerii Wojskowej, połączonych formacji żandarmerii wojskowej Wojska Polskiego. 2. Brygada Lubelska Wojsk Obrony Terytorialnej wystawiła nawet jednostkę kawalerii, bardzo dobrze przystosowaną do terenu wschodniej Polski.
• Szybki powrót nielegalnych imigrantów, którym udało się przedostać do Polski. Sam fakt, że udało im się nielegalnie przekroczyć granicę, nie doprowadził do polityki akceptacji status quo, która byłaby korzystna dla napastników, jak miało to miejsce w Hiszpanii, wręcz przeciwnie. Imigranci zostali natychmiast zawróceni, co zniechęciło ich do prób szturmu granicy.
• Ogłoszenie stanu wyjątkowego w województwach przygranicznych z Białorusią, Podlaskim i Lubelskim. Logiczne działanie w obliczu bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa państwa, mające na celu uniemożliwienie aktywistom organizacji pozarządowych dostępu do granicy i czerpania korzyści z tego problemu.
• Surowe ograniczenia prawa do azylu. Środek ten ma na celu ochronę bezpieczeństwa narodowego i zapobieganie wykorzystywaniu wniosków o azyl jako pretekstu do zaostrzania sytuacji i realizacji celów białoruskiej dyktatury Łukaszenki i jego sojusznika Władimira Putina.

To są środki, jakich można by oczekiwać od rządu, który poważnie traktuje obronę swoich granic w obliczu inwazji migracyjnej, takiej jak ta, której doświadczyła Polska. Zamiast tego, w przypadku Ceuty, Pedro Sánchez postanowił pochwalić państwo atakujące, Maroko, przerzucając odpowiedzialność na mieszkańców tego hiszpańskiego miasta, podczas gdy sam był na wakacjach. Haniebne zachowanie.

---

Zdjęcie: Wojska Obrony Terytorialnej.