Nana de lluvia

Jue 23·6·2005 3:42 0 0

Aunque venga la noche el mar nunca se calma, como un loco en el monte, baila siempre su danza. Sólo acepta el consuelo de una voz que le canta esta nana de lluvia que ella esconde en su alma. Una mujer sin nombre que se acerca descalza cada noche a la orilla y le canta [...]

Primavera de 2002

3:17 0 0

Saqué esta foto hace tres años, en primavera, en la falda norte del monte del Castro, en Vigo. Era un día lluvioso, pero empezaba a salir el sol. Recuerdo que algo me llamó la atención de una pared. Era una pintada hecha por algún adolescente, una expresión inocente de cariño lanzada a su novia. Me [...]

Sólo unas gotas de lluvia

Mie 22·6·2005 2:40 2 0

Ahora hace calor, y éstas ya hace semanas o meses que se evaporaron, ya no lo recuerdo bien. Hay personas para quienes somos como gotas en un día de lluvia, porque dicen que las hay a millones, que llegan y desaparecen, sin que a nadie le importe, sin que nadie preste atención a cada una [...]

O camiño segue e segue

Mar 21·6·2005 2:48 0 0

-¡Que teña coidado! Dácheme o mesmo. ¡Non te preocupes por min! Agora síntome máis feliz ca nunca, e iso é o que importa. Pero chegou o momento. Por fin marcho -engadiu. E entón, con voz baixa, como para si mesmo, cantou docemente na escuridade: O camiño segue e segue desde a porta, onde comeza. Agora [...]

Y otro poema, pero éste sin palabras

Lun 13·6·2005 3:18 0 0

Saqué esta foto a mediados de abril de este año. Las puestas de sol detrás de las Islas Cíes también saben hacer poesía sin tener que pronunciar una sola palabra.

Máis versos para comezar ben a semana

3:02 1 0

Estreliña do luceiro estrela da claridade, vaise o día, vaise a noite, vaise a nosa mocedade. En “Auga de Maio”, de Milladoiro

Jose Ramón Losana, in memoriam

Vie 10·6·2005 0:07 0 0

Quienes luchamos por la defensa y la promoción de la familia en España ya tenemos una estrella más en el cielo velando por nosotros. Descansa en paz, José Ramón, y hasta pronto.

O Celtiña volta á Primeira

Dom 5·6·2005 22:45 0 0

Ben, xa sei, ¿qué pasa? A min esto de que vintedous tíos se pasen hora e media dando patadas a unha pelota sobre un campo de herba como que nunca me atraeu gran cousa. Gran cousa non: recoñezo que o fútbol tráeme absolutamente sen coidado. Pero acábome de enterar de que o Celtiña volta á [...]

Setestrelo

16:03 0 0

Nacín co vento do alento sete estrelas me agardaban Era noite, lúa clara, e atopei a túa mirada. Creo que estos versos de Berrogüetto que tanto me encantan son la mejor forma de echar a andar otra vez esta aventura bajo las estrellas. Allá vamos.

1 páginas