A noite medra


Eu nacín no outono, en pleno mes de novembro. Tal vez por iso sexa unha época do ano á que non me costa moito acostumarme. Non boto de menos a calor do verán, e a choiva tampouco me desagrada, toléroa ben (cousa de ser galego, supoño). Mais hai unha cousa que sí añoro do verán que remata: a luz. O feito de que a noite medre e o día se faga tan breve paréceme un pouco triste. Ás veces síntome coma unha pranta e sei que me fai falla a luz. En fin, é o único que detesto do outono e do inverno. ¡Máis luz, por favor!

¡Suscríbete gratis a este blog! Ya somos más de 4.000

Comentarios (Facebook):

AVISO: el incumplimiento de las Normas de Participación podrá dar lugar al bloqueo del infractor, de tal forma que sus comentarios quedarán ocultos para los demás lectores.

Enlaces desde blogs, webs y agregadores:

Comentarios (Blog):

  1. ed/ ana

    oi

Opina sobre esta entrada:

Al pulsar 'Enviar' aceptas las Normas de Participación.