Gracias, San Xosé

Cada 19 de marzo, a Igrexa Católica celebra a festividade de San Xosé, e tamén é o Día do Pai desde hai centos de anos.

Unha bela oración para unha despedida entre bágoas

A Igrexa sempre puxo a San Xosé, un home xusto, como exemplo de pai e esposo. Na carta encíclica "Quamquam Pluries", publicada o 15 de agosto de 1889, o Papa León XIII escribiu: "Homes de todo tipo e nación han de achegarse á confianza e tutela do benaventurado Xosé. Os pais de familia atopan en José a mellor personificación da paternal solicitude e vixilancia; os esposos, un perfecto de amor, de paz, de fidelidade conxugal".

O 9 de febreiro de 2022, o Papa Francisco tamén lembraba a San Xosé como patrón da boa morte:

"Unha devoción nada do pensamento de que José morreu coa presenza da Virxe María e de Xesús, antes de que eles deixasen a casa de Nazaret. Non hai datos históricos, pero como non se ve máis a Xosé na vida pública, crese que morreu aí en Nazaret, coa súa familia. E para acompañalo na morte estaban Xesús e María".

O Papa arxentino engadiu entón unha reflexión sobre os anciáns que me parece moi bonita e necesaria:

"Os anciáns deben ser coidados como un tesouro da humanidade: son a nosa sabedoría. Mesmo se non falan, e se están sen sentido, son o símbolo da sabedoría humana. Son aqueles que fixeron o camiño antes que nós e deixáronnos moitas cousas bonitas, moitos recordos, moita sabedoría. Por favor, non illar ós anciáns, non acelerar a morte dos anciáns. Acariñar a un ancián ten a mesma esperanza que acariñar a un neno, porque o inicio e o final da vida son sempre un misterio, un misterio que debe ser respectado, acompañado, coidado, amado".

Como modelo de pai e esposo, o exemplo de Santo José chegou á miña vida a través do meu pai, un home bo e xusto que asumiu grandes sacrificios pola miña familia, tratando cunha especial devoción á miña nai. A intercesión de Santo José tamén se notou na súa despedida: o meu pai tivo a boa morte que todos desexariamos, índose en paz e rodeado da súa familia. Con tantas desgrazas como hai no mundo, con tantas mortes violentas que segan vidas sen dar tempo a despedidas, que a morte chegue así, xa na ancianidade, é un agasallo de Deus.

Nos meus 50 anos de vida este é o primeiro Día do Pai sen el. Xa non está fisicamente entre nós, pero a morte non é o final e sabemos que partiu a un lugar mellor, no que algún día, se Deus quere, volveremos atopar. Onte tíñao moi presente lembrando unha bela canción cristiá que di:

Son un pobre forasteiro camiñante,
estou a viaxar a través deste mundo de dor.
Con todo, non hai enfermidade, esforzo nin perigo
nesa terra luminosa á que vou.

Vou alí a ver o meu pai,
Vou alí, para non máis vagar.
Só estou a pasar o Xordán,
só vou ir ó fogar.

Gracias, San Xosé, pola túa intercesión na vida e na morte do meu pai, coa que tiven a oportunidade de coñecer o exemplo que a túa vida é para tantos homes. E a ti, Papá, feliz Día do Pai.

---

Imaxe: Grok. Unha representación artística de San Xosé no seu leito de morte.