Un aborto en Lugo mostra a devaluación da vida dos bebés por nacer en España

A cultura da morte estableceu a premisa de que existen seres humanos sen dereito a vivir e ós que é perfectamente legal matar.

Galicia: máis recursos públicos para financiar abortos que para axudar ás embarazadas
Argumentos científicos en contra do aborto

A única condición para matar estes seres humanos é que non sexan desexados polas súas nais. Obviamente, ser desexado por outra persoa non é escusa para privar a alguén do seu dereito a vivir, que é o máis básico dos dereitos humanos. Se se rexeita este dereito, se cedemos á cultura da morte —como a describiu acertadamente San Xoán Pablo II—, entón todos os demais dereitos humanos están ameazados e a vida humana desvalorízase ata extremos puramente grotescos, como xa aconteceu noutras épocas.

Onte, o xornal El Debate informou que a Fiscalía está a solicitar unha multa de 1.000 € para unha nai de Lugo por abortar ao seu fillo non nato de seis meses. A nai acudiu a unha clínica abortista con 27 semanas de embarazo e negáronse a interromper o seu embarazo, porque o límite legal é de 22 semanas nos casos nos que a vítima deste proceso monstruoso ten unha enfermidade ou defecto, unha condición pola que se están a interromper moitos embarazos de bebés con síndrome de Down. A muller decidiu matar ao seu bebé ela mesma, provocándose un aborto ó inxerir un medicamento que contén o principio activo misoprostol.

Así pois, o precio da vida dun bebé por nacer en España: mil euros. Iso é case o mesmo que unha bicicleta decente ou un ordenador portátil. Mil euros é a multa máxima por conducir un ciclomotor sen seguro de responsabilidade civil. Así de barato é matar un bebé por nacer en España.

Algunhas persoas dirán que abortar un bebé de seis meses non é o mesmo que matar un bebé de 12 semanas, é dicir, dentro do prazo que a monstruosa lei do aborto de España (introducida polo PSOE e mantida polo PP) permite para desfacerse dun bebé sen outro requisito que simplemente pedilo. Pois non. Un ser humano é un ser humano desde o momento da concepción, como demostrou a ciencia. É nese momento cando unha persoa adquire a identidade xenética que terá durante toda a súa vida. Tan horrendo é asasinar un ser humano de 12 semanas como a un neno de 12 anos. O anormal é que chegamos a aceptar un destes dous asasinatos como algo normal e que incluso exista unha lei que o clasifica como un "dereito".

Cientificamente falando, o aborto é a interrupción dunha vida humana. Todos os eufemismos, adornos e disfraces empregados para describilo non son máis que un engano para empaquetar, encubrir e xustificar un crime, que é a descrición que merece o acto de matar a un ser humano inocente e indefenso, diga o que diga a lei. Porque unha lei que converte un crime nun dereito é unha lei inxusta e monstruosa que debe ser derrogada, do mesmo xeito que foron derrogadas as leis da escravitude e as leis racistas.

O feito de que España teña unha lei que autoriza a morte de seres humanos ao comezo das súas vidas é unha vergoña. Estou convencido de que un día isto fará que quen vivimos nestes tempos nos sintamos desprezables. A indiferencia ante esta atrocidade estendeuse de xeito dramático na nosa sociedade. Hai políticos que se declaran defensores da vida (en varios partidos) pero que case nunca falan diso. Hai parroquias nas que podes pasar anos asistindo á misa sen que o tema do aborto saia nunca, nin sequera para rezar polas súas vítimas. Hai medios de comunicación que se declaran católicos e evitan constantemente este asunto. ¿Como chegamos a isto?

Ocórrenseme algunhas posibles respostas: preguiza, covardía, apatía... Sexa como sexa, a normalización do aborto na nosa sociedade dános unha contestación moi desagradable a preguntas que algunha vez todos fixémonos: ¿cómo puideron aceptar tantas persoas algo tan horrendo como a escravitude? ¿Cómo as leis antisemitas puideron recibir tanto apoio nun país europeo en pleno século XX? ¿Cómo é posible que aínda haxa partes do mundo nas que aceptan cousas como a mutilación xenital feminina, a lapidación de mulleres adúlteras ou o aforcamento dos homosexuais? Son os efectos de devaluar a vida humana, unha secuela que pervive nos nosos tempos e tamén na nosa sociedade, nesta sociedade que cremos tan avanzada e tan blindada fronte aos erros do pasado, pero que foi capaz de normalizar algo tan aberrante como o acto de matar a un bebé por nacer.

---

Imaxe: Grok.