Onte todos os españois puideron ver unha exhibición do fanatismo lingüístico do separatismo galego no Senado.
Esa exhibición ha ocurrido durante una comparecencia de la vicepresidenta tercera del gobierno y ministra de Transición Ecológica, la socialista Sara Aagesen, para hablar sobre los incendios que han arrasado varias regiones españolas, entre ellas Galicia. La senadora del BNG María Carme da Silva ha abroncado a la ministra por utilizar el topónimo "Orense", afirmando que "Orense no existe". No, no es una broma. Aquí se puede escuchar a la senadora separatista soltando esa mezcla de ignorancia y de fanatismo ideológico:
Esa exhibición ocorreu durante unha comparecencia da vicepresidenta terceira do goberno e ministra de Transición Ecolóxica, a socialista Sara Aagesen, para falar sobre os incendios que arrasaron varias rexións españolas, entre elas Galicia. A senadora do BNG María Carme da Silva reconviu á ministra por utilizar o topónimo "Orense", afirmando que "Orense non existe". Non, non é unha broma. Aquí pódese escoitar á senadora separatista soltando esa mestura de ignorancia e de fanatismo ideolóxico:
Decir que "Orense no existe" es una estupidez tan colosal como decir "Polonia no existe" (el nombre oficial es Polska) o "Finlandia no existe" (es Suomi). Los fanáticos del BNG están dispuestos a decir cualquier burrada para borrar el español en Galicia.pic.twitter.com/ykrJxEbPnh
— Elentir (@elentirvigo) August 27, 2025
En realidade, o topónimo "Orense" existe desde a época medieval. Como xa expliquei aquí, é un derivado en castelán do nome latino "Auriensis Ciuitatis" que figura na carta poboa desa cidade, outorgada no ano 1122. De feito, nos censos realizados de 1984 a 1981 figuraba "Orense" como denominación desa provincia galega. Actualmente, ese topónimo en español aínda figura no Estatuto de Autonomía de Galicia, pois non foi modificado desde a súa aprobación en 1981. Incluso a versión do Estatuto en español publicada no sitio web da Xunta de Galicia di "Orense" como nome dunha das catro provincias galegas (a primeira citada, por certo, é "La Coruña").
O que se viu onte no Senado é un exemplo máis do fanatismo lingüístico do separatismo galego, un movemento político extremista que non tolera a existencia en Galicia da lingua española, porque estorba ó seu proxecto ultranacionalista para converter esta rexión española nunha república independente e monolingüe, é dicir, algo que Galicia nunca foi. En Galicia fálase galego e español desde a Idade Media, e é normal que as formas dos topónimos estean en ambas as linguas, xa que calquera territorio bilingüe adoita ter formas bilingües para referirse ós lugares. O anormal é que unha rexión con dúas linguas oficiais só recoñeza os topónimos nunha das súas linguas, pero esa anormalidade non é só imputable ao BNG: o Partido Popular e o PSOE tamén contribuíron a ese disparate.
Para calquera persoa que teña un mínimo de dúas neuronas funcionais, dicir que "Orense non existe" é unha estupidez tan colosal como dicir "Polonia non existe" (o seu nome oficial é Polska) ou "Finlandia non existe" (é Suomi). Os fanáticos do BNG están dispostos a dicir calquera burrada para borrar o español en Galicia, incluíndo negar a existencia de topónimos en español nesta rexión española.
Polo demais, hai que sinalar que en materia lingüística o BNG aplica sistematicamente a lei do embudo, apelando aos nomes oficiais cando lle convén e ignorándoos cando lles molestan. De feito, o BNG sempre se refire como "Galiza" a esta comunidade española que no seu Estatuto de Autonomía recibe o nome de "Galicia", tanto na versión en galego como na versión en español.
A incoherencia do BNG aplícase tamén a outras comunidades españolas. Por exemplo, no sitio web do BNG aparecen decenas de referencias a "Castela e León", "Estremadura", "Castela-A Mancha" e "A Rioxa", a pesar de que os nomes oficiais desas comunidades españolas con "Castilla y León", "Extremadura", "Castilla-La Mancha" e "La Rioja", en español. Obviamente, o BNG fai isto porque o seu sitio web está en galego e ao usar esta lingua é normal usar topónimos en galego, aínda que os topónimos oficiais estean noutra lingua.
Curiosamente, esa norma lingüística tan básica é a que o BNG non tolera no caso do español, pretendendo impoñer os topónimos en galego a unha lingua distinta do galego e en contra do criterio da Real Academia Española, que lembra que "en textos escritos en castelán debe empregarse o topónimo castelán".
---
Imaxe: Instituto Geográfico Nacional. Mapa de Galicia de 1849 co topónimo "Orense" e con outros topónimos en español que foron excluídos da toponimia oficial polo mero feito de estar en español.
|
Non te perdas as novidades e contidos que che interesan. Únete gratis a Contando Estrelas en Telegram: Pulsa aquí para unirte |
Opina sobre esta entrada: